ความเดิมตอนที่แล้วใน ก็อตแธม
นายมีเวลาห้านาที เจ้าหนูจำไม
เวย์น เอนเตอร์ไพรส์ เป็นเจ้าของอินเดียน ฮิลล์
แต่ใครเป็นเจ้าของ เวย์น เอนเตอร์ไพรส์ล่ะ
อาวุธที่จะใช้ทำลายเมืองกำลังถูกส่งมา
ฉันจัดการนิกม่ากับบาร์บาร่า และที่เหลือด้วยตัวคนเดียวไม่ไหวหรอก
นายอยากสร้างกองทัพใช่มั้ย
ถ้างั้นกองทัพตัวประหลาดล่ะ เป็นไง
- ใครเป็นคนสั่งฆ่าพ่อผม - แฟรงค์ กอร์ดอน ลุงของนายไง
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
โกดัง 9-C คือที่ที่อาวุธจะถูกส่งมา
จิม มีเรื่องจะให้ฉันช่วยอีกล่ะสิ
อะไรจะส่งมาที่โกดัง 9-C นี่
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมเป็นใคร ผมคือเดอะ ริดเลอร์
ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน คุยกับเซลิน่าเป็นไงบ้าง
ฉันถูกสร้างมาเพื่อการนี้
ร่างโคลนประจำตำแหน่งแล้ว
สวัสดี อัลเฟรด
สวัสดีครับ คุณหนูบรูซ
เธอต้องเข้าร่วมสภานกฮูก จิม
ผู้หญิงที่ชื่อแคธรีนจะโทรมา
- เขาจะต้องภูมิใจในตัวเธอ - อย่านะ
แคธรีนสินะ ผมฆ่าลุงผมแล้ว
ผมอภัยให้เขาไม่ได้หรอก ถึงเวลาที่ต้องเจอกันแล้ว
ฉันเห็นด้วย
ฮัลโหล มีใครอยู่มั้ย
พอหมอนี่กลับมาแล้ว เราต้องบอกให้เขาเปิดฮีตเตอร์นะ
ในนี้หนาวกว่าข้างนอกอีก
สุดยอดจริงๆ
ฉันรู้ว่านายอยากแก้แค้น นิกม่าและคนอื่นๆ ใจจะขาด
และการรวบรวม กองทัพตัวประหลาดก็เป็นแผนที่ดี
เพราะฉันเป็นคนคิด แต่ว่า...
เงียบก่อน ฉันได้ยินเสียงบางอย่าง
ใช่เขารึเปล่า
คุณฟรายส์
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
รู้เลยว่านายยังโกรธฉันอยู่
เรื่องที่ฉันทำไม่ดีกับคนแบบนาย ระหว่างหาเสียง
นายขับไล่พวกเราออกจากก็อตแธม
เราต่างรู้ดีว่าฉันแค่พูดไป...
เพราะประชาชนอยากได้ยินแบบนั้น
ดูจากการทดลองของนาย คุณฟรายส์
นายพยายามจะ ย้อนสภาวะของตัวเองสินะ
ฉันช่วยนายได้
แล้วนายจะช่วยฉันทำไม
ศัตรูของฉันแย่งทุกอย่างไปฉัน แถมยังพยายามฆ่าฉันอีก
ถ้านายช่วยฉันล้างแค้น
เมื่อฉันได้ตำแหน่งคืนมา
ฉันจะให้ทรัพยากรทุกอย่างที่นายต้องการ เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากสภาพนี้
ต่อให้ฉันตอบตกลง
ฉันก็อยู่ข้างนอกได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง ถ้าไม่มีชุด
นายไม่มีชุดสินะ
เพราะชุดของนายถูกเก็บไว้ที่ พื้นที่ลับของเวย์น เอนเตอร์ไพรส์
ตั้งแต่นายหนีออกจากมาอินเดียน ฮิลล์
ไอวี่
- แท่นแท้น - ชุดของฉันงั้นเหรอ
เอาล่ะ คุณฟรายส์ จะร่วมงานกับเรามั้ย
[ก็อตแธม]
- ที่นี่ที่ไหน - นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก เจมส์
สาเหตุที่เธอมาที่นี่ต่างหาก ที่เป็นเรื่องสำคัญ
- คุณรู้เหตุผลที่ผมฆ่าเขาแล้ว - ใช่ ฉันรู้
แฟรงค์ฆ่าพ่อของเธอ
แต่สิ่งที่ฉันอยากรู้คือ
เธอคิดว่าเป็นเพราะเราสั่งเขารึเปล่า
แฟรงค์ลงมือคนเดียว เขาสารภาพกับผมแล้ว
ก็ดี งั้นเราก็คุยกันต่อได้
เมืองนี้ต้องการเธอ มากว่าครั้งไหนๆ เจมส์
มีความโกลาหลรอเราอยู่ข้างหน้า
และคนดีแบบเธอคือคนที่เราต้องการ
เพื่อทำให้ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด
เพราะลำพังแค่สภา ก็ปกป้องก็อตแธมได้อยู่แล้ว
- งั้นคุณอยากให้ผมทำอะไร - พิสูจน์ความภักดีต่อสภา
การฆ่าลุงตัวเองนี่ยังไม่พออีกเหรอ
นั่นเป็นเรื่องของเธอกับแฟรงค์ ไม่เกี่ยวกับเรา
เมื่อถึงเวลา เราจะติดต่อไปเอง
แล้วศพของแฟรงค์ล่ะ มันยังอยู่ที่บ้านของเขา
เราจัดการเรื่องนั้นเรียบร้อยแล้ว
- คราวนี้ใครม่องล่ะ - แฟรงค์ กอร์ดอน ลุงแท้ๆ ของจิม
- ไม่เคยเจอเลยแฮะ - พวกเขาแยกกันอยู่
- คุณเห็นจิมบ้างมั้ย - เขาน่าจะทำงานอยู่
หรือไม่ก็กำลังเดินเข้ามานี่แหละ
เฮ้ จิม มานี่หน่อย เรามีข่าวร้ายว่ะ
- มีอะไรเหรอ - ฉันเสียใจด้วยนะ
เราเจอศพลุงของคุณเมื่อเช้า
เขาถูกพบที่แถวๆ ท่าเรือ ฉันชันสูตรเบื้องต้นไปแล้ว
รอยไหม้ที่ข้างศีรษะชี้ให้เห็นว่า เขาถูกยิงจากระยะประชิด
ที่แล็บกำลังตรวจสอบเพิ่มเติมอยู่
คุณเจอเขาที่สุสานเมื่อวาน สีหน้าเขาดูกังวล
- เขาบอกอะไรคุณรึเปล่า - เปล่า
เขาแค่แวะมาเยี่ยมพ่อผมน่ะ
เราแทบไม่ได้คุยกันเลย
ขอบคุณนะ ลี เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง
- แค่นี้เหรอ นี่คือรีแอคชั่นของคุณเหรอ - แล้วคุณอยากให้ผมพูดอะไรล่ะ
ฉันรู้จักคุณดี คุณกำลังปิดบัง คุณรู้อะไรบางอย่างสินะ
ไม่เอาน่า ลี เขาเพิ่งเสียลุงไปนะ
เอาเถอะ ฮาร์วีย์ ช่วยกันไปเถอะ
ฉันเสียใจด้วยนะ
เธอพูดถูก นายรู้อะไรใช่มั้ย
ลุงแฟรงค์ยิงตัวเอง
เขาว่าเป็นทางเดียว ที่จะทำให้ฉันได้เข้าสภา
- ได้ผลมั้ยล่ะ - ฉันเจอผู้หญิงที่ชื่อแคธรีน
เธอบอกว่าฉันต้อง พิสูจน์ความภักดีต่อสภาก่อน
ฟังนะ ฉันเข้าใจว่าเราจำเป็นต้องตีเนียน
แต่ตอนนี้ สภากำลังเตรียมอาวุธ....
ที่ทำลายเมืองนี้ได้
เราไม่มีเวลานั่งเอ้อระเหยรอเวลานะ
ฉันก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้
แต่ถ้าฉันเร่งเร้าเกินไป
เราอาจเสียโอกาสเดียวที่เรามีก็ได้
และลุงแฟรงค์ก็จะต้องตายเปล่า
ก็ได้ งั้นตอนนี้เราจะทำอะไร
แคธรีนบอกว่าให้กลับไปทำงาน ปรากฎตัวให้คนเห็นบ่อยๆ
งั้นก็เข้าทางเลย ดูสิว่าใครกำลังเป็นข่าว
หวัดดี เอ็ด
นี่บาร์บาร่านะ เพื่อนเก่าของนายไง
ผมยอมให้คุณเรียกว่าเอ็ดก็ได้ เพราะเราเคยรู้จักกันมาก่อน
แต่ชื่อของผม
คือเดอะ ริดเลอร์
พาดหัวข่าวก็พูดแบบนั้น
แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่
ตอนที่เพนกวินเป็นเทศมนตรี เขาเคยพูดถึงสมาคมลับอะไรมั้ย
กลุ่มที่คอยควบคุมก็อตแธม
- จากในเงามืดด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ - ไม่เคยได้ยิน
คือฉันไม่ได้ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงจุดนี้ เพื่อจะเจอว่ายังมีคนเหนือกว่าฉัน
ฉันพยายามจะสืบหาว่าพวกมันเป็นใคร
แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้จักพวกมันเลย
- แล้วคุณรู้เรื่องพวกมันได้ยังไง - จิม กอร์ดอนเป็นคนบอก
- แล้วเขามีธุระอะไรกับคนพวกนี้ - เขาไม่ได้บอก
แต่เขาขอให้ฉันไปตรวจสอบสินค้า
ที่เข้ามาที่โกดัง 9-C เมื่อวานนี้
ผู้ดูแลที่นั่นพยายามปกป้อง กล่องสินค้าที่มาจากอินเดียน ฮิลล์
- มีอะไรอยู่ข้างใน - ไม่รู้สิ
ฉันยังไม่ทันได้ถามเลย
เพราะดันมีนักฆ่าสวมหน้ากาก ไล่ฟันคนของฉันซะก่อน
รู้อะไรบ้างมั้ย
ตอนอยู่ที่อินเดียน ฮิลล์
ศจ.สเตรนจ์เคยบอกใบ้ ถึงสมาคมลับที่มีอำนาจ
แต่ไม่ได้บอกว่าพวกมันคือใคร
นี่เป็นปริศนาเดียว ที่ผมไม่รู้คำตอบ
ผมจะไปหาคำตอบมาให้
แต่ผมจะใช้วิธีของผม
นายจะเล่นใหญ่อีกแล้วใช่มั้ย
มีแค่คนที่มีอิทธิพลและเส้นสายเท่านั้น
ถึงจะรู้เรื่องสมาคมนี้
ต้องไปคุยกับชนชั้นสูง ของก็อตแธมสักหน่อย
และคงไม่มีที่ไหนที่รวมคนพวกนี้ได้...
เยอะเท่าคืนเปิดโรงละครอีกแล้ว
เจ้าจักพาข้าไปแห่งใด จงพูดมา มิเช่นนั้น ข้าจักไม่ไปต่อ
เจ้าวิญญาณ ข้าสั่งให้เจ้าพูด
มิเช่นนั้น ข้าจักไม่ไปต่อ
ธุระของข้า ไม่เกี่ยวกับเจ้า เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก
แต่เกี่ยวกับผู้ชมของเจ้า
ผมมาเพื่อแจ้งข่าว ให้กับเหล่าชนชั้นสูงของก็อตแธม
พวกคุณเก็บความลับมานานเกินไปแล้ว
คืนนี้ ผมจะลักพาตัว พวกคุณคนนึงไปทรมาน
เพื่อเค้นความจริง
ดังนั้น จงบอกให้เพื่อนของคุณรู้ตัว ว่าริดเลอร์กำลังตามล่าคุณ
อีกอย่าง ผมว่าคุณแสดง เหมือนท่อนไม้เลย
ปิดม่านได้
เอาล่ะ หนุ่มน้อย รุกฆาตแล้ว
สนุกดีนะ อัลเฟรด
คุณหนูอ่อนข้อให้ผมใช่มั้ย
- ไม่นะ อัลเฟร็ด - เชื่อก็โง่แล้ว
ดูไม่เหมือนคุณหนูเลยนะครับ
ถ้าให้พูด ผมว่าคุณหนูดูไม่เป็นตัวเองเลย
สองสามวันที่ผ่านมา
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
ผมว่าคุณหนูรู้ดี ว่าผมหมายถึงอะไร เพราะฉะนั้น
พูดมาเถอะครับ
วันก่อนตอนที่ผมกลับมา คุณถามผมเรื่องเซลิน่า
ผมพูดเหมือนทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
ผมโกหก
เธอบอกว่าเธอไม่อยากเห็นหน้าผมอีก
ผมอาย
ผมกลัวที่จะต้องเล่าเรื่องนั้น ผมเลยโกหก
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
ผมเข้าใจนะครับ คุณหนูบรูซ
และขอบคุณมากที่เป็นห่วงกัน
แต่คุณหนูไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้ก็ได้
คุณหนูก็รู้ บางอย่างต้องใช้เวลา
จะว่าไป ผมควรไปเตรียมอาหารเย็นได้แล้ว
- อัลเฟรด - ครับ คุณหนู
ขอบคุณนะ
- คุณเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ - ยินดีครับ
นี่ผมเอง มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
เฮ้
เราสอบสวนพวกคนดูแล้ว
- หมอนี่เล่นเป็นแฮมเล็ตสินะ - ใช่
เขาคงไม่ได้ทันได้เลือกว่า "จะอยู่หรือจะตาย"
นายเพิ่งเจอกับนิกม่ามานี่
รู้มั้ยว่าเขาพูดถึงอะไร
ไม่ ฉันไม่รู้เลย เดาว่าเขากุเรื่องขึ้นมา
- ผบ.คะ ตรวจสอบได้เลยค่ะ - โอเค
ในกล่องมีแค่นี้
- มันเป็นปริศนาคำทาย - แปลกใจสุดๆ
เขียนเป็นแบบไอแอมบ์ห้าคณะ คล้ายๆ ซอนเน็ตของเชกสเปียร์
"อันตัวข้านี้มียศฐาบรรดาศักดิ์ใหญ่"
"ตีสองหน้าใส่ผู้น้อยใต้การปกครอง"
"เป็นคนโกง อาชญากร และบางครั้งก็นักการเมือง"
"ก็อตแธมคือเมืองที่โง่เขลา ไร้สมอง"
นักการเมืองสองหน้า ที่ลงเลือกตั้งในก็อตแธม
- เทศมนตรีเหรอ - "เป็นทั้งคนโกง อาชญากร"
ดูเหมือนเขาหมายถึงเพนกวิน แต่มันจะไม่สมเหตุสมผลเลย
เอ็ดบอกลูคัสว่าเขาฆ่าเพนกวินไปแล้ว
ออบรีย์ เจมส์
เขากลับมารับตำแหน่ง และเขาก็เคยเป็นเทศมนตรีด้วย
"บางครั้งก็นักการเมือง" แต่ทำไมไม่ไปจับเขาเลยล่ะ
จะมาบอกเราทำไม
เพราะนิกม่าชอบจัดฉากให้ใหญ่โต
เพื่อทำให้เราดูไม่ดีต่อหน้าประชาชนไง
โทรหาสำนักเทศมนตรี บอกว่าเรากำลังไป
เราไม่ต้องพึ่งพานิกม่าก็ได้ เขาควรจะตายได้แล้ว
เขาหมกมุ่นกับการหาคำตอบ ซึ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเรา
พอเขาได้คำตอบ เราจะกำจัดเขา ฉันสัญญา
แล้วที่เขาทำที่โรงละคร มันช่วยเรายังไงเหรอ
ไม่ได้ช่วยเธอ
แต่มันช่วยให้ผมเป็นที่รู้จักมากขึ้น
บนเวทีก็อตแธม ผมไม่ได้เล่นคำนะ
นายอยากเป็นคนดังใช่มั้ย ลองตายดูสิ
- ฉันช่วยได้นะ - โอเค พอได้แล้ว
- แล้วนายตั้งใจจะทำอะไร - ลักพาตัวเทศมนตรีเจมส์
หมอนี่บริหารที่นี่มา 10 ปีแล้ว
ถ้าจะมีใครรู้เรื่องสมาคมลับ ก็คงต้องเป็นเขา
บอกแต่แรกก็จบแล้ว
ไม่งั้นฉันคงไปจับตัวเขามาทรมานแล้ว
โอเค
แต่ก่อนอื่น ผมต้องบอกตำรวจก่อนว่าจะทำอะไร
ไม่งั้นผมจะทำให้พวกเขาอับอาย ต่อหน้าสาธารณะได้ยังไง
วีรกรรมของผมต้องเป็นที่โจษจัน ไม่มีข้อยกเว้น
แล้วถ้าเทศมนตรีไม่รู้เรื่องสมาคมนี่ล่ะ
- นายจะทำยังไง - ผมมีแผนสำรองอยู่แล้ว
แต่ก่อนอื่น ผมต้องให้พวกคุณช่วยนิดหน่อย
มีบาร์ที่พวกนักบิดชอบมาดื่ม ตรงมุมถนนสปอลดิ้งกับถนน 8
มีแต่พวกนักเลง พวกกุ๊ย
ผมอยากให้พวกคุณระเบิดร้านนั้นในคืนนี้
เดี๋ยวจะบอกเวลาอีกที
งั้นบอกหน่อย พ่ออัจฉริยะ นายจะชิงตัวออบรีย์ เจมส์มายังไง
หลังจากที่นายบอกตำรวจไปหมดแล้ว
อ๋อ ง่ายจะตายไป พวกเขาจะเอาตัวเจมส์มาให้ผมเองไงล่ะ
นายรู้มั้ยว่าเมืองนี้ มีนักการเมืองฉ้อฉลตั้งกี่คน
ปริศนานี้อาจจะหมายถึงคนอื่นก็ได้ อื้ม ไอ้นี่อร่อยแฮะ
นั่นแหละครับ ท่านเทศมนตรี
เราอยากพาคุณไปที่เซฟเฮาส์ทันที
นายไม่เห็นบอร์ดี้การ์ดของฉันเหรอไง
ฉันปลอดภัยดีที่นี่
อีกอย่าง เดอะ ริดเลอร์ จะอยากได้อะไรจากผม
เรายังไม่แน่ใจ
แต่เขาบอกกับผู้ชมในโรงละคร เรื่องเกี่ยวกับความลับ
ชีวิตฉันไม่มีความลับ
โอเครึเปล่า ท่านเทศมนตรี คุณดู...
น้ำตาลในเลือดน่ะ สงสัยจะกินไอ้ขนมนี้มากไปหน่อย
ยาฉันอยู่ไหน
- เดี๋ยวนะ คุณเอาขนมนี่มาจากไหน - แฟนคลับเอามาให้ ทำไมเหรอ
- แย่แล้ว - นิกม่า
แบบนี้แย่แน่
ขอทางหน่อย ระวังนะ
ฉันไม่เอาด้วยดีกว่า
พูดเป็นเล่น
ฉันว่าสุสานยังน่าอยู่กว่าที่นี่เลย
สเตรนจ์เล่นฉันไว้เยอะ
เขาหลอกให้ฉันเชื่อว่าฉันเป็นนางฟ้า
ใช้เวลาตั้งนานกว่าจะทำใจได้
ที่นี่อาจจะแย่สักหน่อย แต่ดีกว่าก็อตแธมแน่ๆ
นี่ ยัยตัวประหลาด อย่ามัวแต่คุย
กลับไปทำงานได้แล้ว
ไม่เห็นต้องทนเลย เธออัดเขาได้สบายๆ
ใช่ แต่เขาเป็นเจ้านายฉัน
บริตเจต เป็นตัวประหลาด ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
ฉันเองก็ประหลาด เพนกวินก็เหมือนกัน เธอเป็นพวกเดียวกับเรา
- เราเคยเจอมาก่อนใช่มั้ย - ใช่ ฉันไอวี่ เพพเพอร์ไง
เพื่อนเซลิน่า
ใช่ ฉันรู้
ฉันโดนเด็กของสเตรนจ์เล่นงาน เขาทำให้ฉันโตขึ้น
แต่เอาจริงๆ นะ มันก็ดีเหมือนกัน
ไอวี่ แล้วเธอก็เอาด้วยงั้นเหรอ
ใช่ เหมือนเราเป็นครอบครัวเลย
เธอไม่ต้องอยู่คนเดียวแล้วนะ
ฉันฆ่าเจ้านายเธอได้นะ เผื่อเธอจะประทับใจ
ไม่ล่ะ
นี่นาย ฉันลาออกนะ
ขอบคุณที่ยอมให้ผมเข้ามา
เลือดกำเดานี่มันออกบ่อยขึ้นเรื่อยๆ
เธอทำถูกแล้วที่มาหาเรา
- เธอบอกอะไรอัลเฟรด - ไม่ได้บอก
ผมบอกว่าอยากพักผ่อน แล้วผมก็หนีออกมา
- ผมกำลังจะตายใช่มั้ย - ใช่
ฉันเสียใจด้วย
กระบวนการที่เราใช้สร้างเธอขึ้นมา มันยังไม่สมบูรณ์
- ผมจะตายก่อนที่บรูซจะกลับมารึเปล่า - ไม่
บรูซ เวย์นจะกลับมาที่ก็อตแธม ก่อนที่เธอจะตาย
ฉันรู้ เราขออะไรเธอมากมาย
หลังจากอินเดียนฮิลล์ ผมไม่รู้ว่าจะไปไหนหรือทำอะไร
คุณมอบเป้าหมายให้ผม
- ไม่มีใครทำให้ผมได้แบบนี้ - ฉันดีใจที่เธอคิดแบบนั้น
เมื่อบรูซกลับมา ผู้คนจะต้องล้มตายใช่มั้ยครับ
ผู้คนนับไม่ถ้วน
เธอไม่ได้ผูกพันธ์กับใครใช่มั้ย
อัลเฟรดงั้นเหรอ
- เธอพูดถึงเขาบ่อยนะ - เปล่าครับ
ผมแค่อยากรู้
ตัวเลขไม่ใช่เรื่องสำคัญ
สิ่งสำคัญคือก็อตแธมต้องล่มสลาย
และมันจะสำเร็จ เพราะการเสียสละของเธอ
- เราไว้ใจเธอได้ใช่มั้ย - ครับ
ความดันเลือดลดลง ต้องทำให้เขาอาการคงที่
กันทุกคนออกจากห้องฉุกเฉิน ให้เข้าได้เฉพาะตำรวจเท่านั้น
ห้ามคนอื่นเข้ามา ยกเว้นคนป่วยกับคนที่ใกล้ตาย
นิกม่ารู้ว่านี่เป็นโรงพยาบาล ที่ใกล้สำนักเทศมนตรีที่สุด
เราพาเจมส์มาให้เขา
ก็ดี จะได้รอมันออกมา ที่นี่ตำรวจเต็มไปหมด
เรามองข้ามอะไรไป ฮาร์วีย์
มีอะไรที่ออบรีย์ เจมส์รู้ แล้วนิกม่าอยากรู้
เรียกนักสืบเจมส์ กอร์ดอน
- เสียงมาจากที่ไหน - ห้องโสต ชั้นสองค่ะ
- มันเป็นกับดักแน่ๆ - อย่าทำฉัน
อย่าทำฉันเลยนะ
นายรอที่นี่
ไง จิมโบ นายคงสงสัยสินะ ว่าฉันอยากได้อะไร
จากไอ้ติงต๊องออบรีย์ เจมส์
คือ เขาดันไปรู้คำตอบที่ฉันอยากรู้
สาเหตุที่นายให้บาร์บาร่าไปที่โกดัง 9-C
คำถามก็คือ ใครอยู่เบื้องหลังก็อตแธม
- ฉันต้องไปจากที่นี่ - ไม่ได้ๆ
ท่านเทศมนตรี คุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
- จิม บอกทีว่าจับเขาได้แล้ว - เขาไม่อยู่
แต่ความลับที่เขาอยากรู้ คือเรื่องสภา
ฉีดไลโดเคนให้เขา
- นายควรจะรีบกลับมาที่นี่ - เกิดอะไรขึ้น
เห็นว่ามีเหตุระเบิด มีคนเจ็บเยอะเลย
- สังหรณ์ใจไม่ดีเลยว่ะ - ฝีมือเขาแน่ๆ
อย่าให้เทศมนตรีคลาดสายตานะ
- บุคคลภายนอกห้ามเข้านะครับ - ฉันไม่สน
เพื่อนฉันโดนระเบิดมา
สวัสดีออบรีย์
เรามีแขกแฮะ
- เธออยู่ที่ไหน - ไม่อยู่ที่นี่
ฉันรู้ว่าเธอกับนิกม่า ช่วยกันลักพาตัวนายกเจมส์
นิกม่าพูดถึงโกหก 9-C มีแค่บาร์บาร่าที่รู้เรื่องนี้
นิกม่านี่พูดมากจริงๆ
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว ขอทำความเข้าใจหน่อย
แปลว่าไอ้ปริศนาปัญญาอ่อน ของนิกม่านี่เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ
ทำไมล่ะ ก็เห็นจิมรู้ทุกอย่างแล้วนี่นา
ได้ยินข่าวลือว่าเขาเล่นงานเธอ หนักเอาการ ทั้งเธอและนาย
แปลกใจที่เธอปกป้องเขานะ
บอกฉันมาว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
ฉันจะจัดการนิกม่า แต่จะยอมปล่อยบาร์บาร่าไป
ก็จริง ฉันเกลียดเขา แต่ฉันไม่รู้พวกเขาอยู่ไหน
ว่าไงฮาร์วีย์ โอเค เดี๋ยวฉันไป
นิกม่าส่งปริศนามาอีกแล้ว
ฉันไม่น่าไปบอกบาร์บาร่าเลย
ภาวนาให้ฉันเจอเธอก่อนพวกมันเถอะ
- เราน่าจะยอมขายไอ้โรคจิตนั่นนะ - ไม่มีใครอยากฆ่ามันมากกว่าฉันหรอก
แต่ฉันหักหลังบาร์บาร่าไม่ได้
ใช่ เพราะบาร์บาร่ามักรู้ดี ว่าเธอต้องการอะไร
ฟังนะ นายเล่นเกินตัวไปแล้วงานนี้
นายไม่เอยากยุ่งกับคนพวกนี้หรอก
รู้มั้ย ทุกอย่างที่นายพูดมา กระตุ้นให้ฉันอยากรู้อยากเห็น
ให้แน่วแน่กว่าเดิม
- ผมจะเป็นคนกระฉากหน้ากากพวกมัน - นายมันบ้า
จำฉันได้มั้ยออบรีย์
- ฉันจำเสียงเธอได้ - ดีใจจัง
ฉันจำได้นะ ตอนที่นายมีกล่องครอบหัวอยู่
มันสนุกดี เราน่าจะเล่นแบบนั้นกันอีก
เธอไม่เข้าใจสินะ
คนพวกนี้เป็นเหมือนพระเจ้า พวกเขารู้เห็นทุกอย่าง
ถ้าฉันรู้ พวกเขาจะรู้
- งั้นเอากล่องมาเล่นแล้วกัน - ไม่นะ ไม่ๆ อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่กล่องนั่น
พวกเขาเรียกตัวเองว่าสภา
- แล้วไง - ฉันรู้แค่นี้
ฉันไม่เคยเจอพวกเขา
ฉันแค่ทำตามที่พวกเขาสั่ง สาบานได้
เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ ท่านเทศมนตรี คุณช่วยเราได้เยอะเลย
ช่วยเหรอ แค่บอกว่าพวกมันชื่อ "สภา" เอง
เขาทำให้เรารู้ว่าพวกมันมีจริง
ทีนี้พวกนั้นจะได้รู้ว่าผมไม่ได้ล้อเล่น
พูดอะไรของนาย
ผมจะทำให้สภาเปิดเผยตัวตน
สิ่งนึงที่องค์กรลับ ต่างก็กลัวเหมือนกันคืออะไร
การถูกเปิดโปง
ถูกเผง
มาสักที เอาของที่ผมสั่งมารึเปล่า
ถึงเวลาเรียกร้องความสนใจแล้ว
ที่รัก
กอร์ดอนแวะมาที่ร้าน เขารู้เรื่องทุกอย่าง
เธอไม่น่าให้นิกม่ามาเกี่ยวข้องเลย
จานนี้ฉันจัดให้พิเศษเลยนะ ออตโต
ไม่เป็นไรค่า
สวัสดี เซลิน่า
- นายมาทำบ้าอะไรที่นี่ - ฉันอยากเจอเธอ
ฉันคิดถึงเธอ
ความจำเสื่อมเหรอ ฉันบอกให้นายไปให้พ้นไง
เธอบอกเหรอ ไม่เห็นจำได้เลย
ทำไมนายถึงทำตัวแปลกๆ
โทษที เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ
ฉันแค่แวะมาให้อาหารแมว ถ้านายไม่ไป ฉันไปเองก็ได้
ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะอยู่ห่างๆ
ทุกคนจะได้ปลอดภัย แต่มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว
นายพูดบ้าอะไรของนาย
แต่ก็ช่างเถอะ รีบๆ ไปจากที่นี่แล้วกัน
รอก่อนเซลิน่า
ฉันไม่ใช่บรูซ
- จิม - ลี เอาไว้ทีหลังได้มั้ย
ผลชันสูตรลุงของคุณ
วิถีกระสุนมันแปลกมาก
มีการฉีกขาดเล็กๆ รอบรอยแผล ที่ทำให้ลุงคุณเสียชีวิต
หมายความว่าไง
มีคนเอากระสุนที่ยิงลุงของคุณออก
แล้วใส่กระสุนอื่นเข้าไปแทน
เป็นวิธีที่พวกใต้ดินใช้อำพรางคดี
- คุณคิดมากไปรึเปล่า ลี - ฉันว่าไม่นะ
และฉันว่าคุณรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฟังผมนะลี คุณต้องหยุดสืบสวนเรื่องนี้ ไม่งั้นคุณอาจจะเจ็บตัวได้
คุณคิดว่าฉันกลัวเหรอ
ฉันเบื่อที่จะเห็นคุณทำลายชีวิตคนอื่นๆ
แล้วรอดไปได้เต็มทนแล้ว
ทันทีที่ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรไว้ คุณจะต้องชดใช้อย่างสาสม
- และฉันจะต้องยินดีมากๆ - เฮ้ย จิม
- ปริศนาอยู่ไหนล่ะ - ฉันกับลูเชียสพยายามจะแก้มันแล้ว
บางทีนายอาจจะโชคดีกว่าเรา
"เจ้าอาจเห็นข้า แต่ไม่อาจแตะต้อง"
"กดปุ่มแค่ทีเดียวข้าจักปรากฎ"
"กดซ้ำอีกทีข้าจะจากเข้าไป ข้าอยู่ที่ใด"
เขากำลังล้อเลียนเรา ถ้าเขาฆ่าเจมส์
พวกสื่อต้องเผาเราออก "ทีวี" แน่ๆ
- ฮาร์วีย์ นายมันอัจฉริยะ - อ๋อใช่ ก็รู้ๆ กันอยู่แล้วนี่
ผมมีคำถาม
ใครคือสภาลึกลับนี่
ที่คอยอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ต่างๆ ในก็อตแธม
อัลวาเรซ รีบไปที่ช่องเจ็ด ดูว่านิกม่าถ่ายทอดสัญญาณจากไหน
มาดูเทศมนตรีของเราถูกระเบิด...
เพื่อปกปิดความลับของพวกเขาดีมั้ย
- ดูโทรทัศน์อยู่รึเปล่า - ดูอยู่
สภามิอาจถูกเปิดโปง
จริงๆ เราจัดการเรื่องนี้เองก็ได้ แต่ตอนนี้มีคนจับตาดูเยอะเกินไป
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ถือเป็นโอกาสดีนะ เจมส์
ที่ผมจะพิสูจน์ความภักดีสินะ
อยากให้ผมพานิกม่าไปให้คุณสินะ
ฉันเข้าใจว่าอาจจะทำให้คุณลำบากใจ
เขาเป็นฆาตกร เขาควรจะอยู่ในคุก
ถ้าคุณปฏิเสธ นี่จะเป็นบทสนทนาสุดท้ายระหว่างเรา
คิดให้ดีๆ แล้วกัน
สภาโทรมา
- ถ้าฉันส่งตัวนิกม่าให้ ฉันจะได้เข้าสภา - หมอนั่นตายแน่
แต่ถ้าไม่ทำ ก็ไม่มีโอกาสหยุดพวกมัน
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร ออบรีย์
คุณคิดว่ายังไงตำรวจ ก็ต้องหาคุณเจอ แล้วมาช่วยคุณ
ผมให้โอกาสพวกตำรวจมากมาย ในการปกป้องคุณ
แต่พวกเขากระจอกเกินไป
เราทั้งคู่ไม่รอดแน่ นายไม่เข้าใจสินะ
สภาไม่ต่อรองกับนายหรอก
คุณกำลังประเมินผมต่ำไป คุณเจมส์
- ฮัลโหล - นิกม่า
จิม โทษทีนะ นายจะโทรมาตอนนี้ไม่ได้
ฉันกำลังรอโทรศัพท์สายสำคัญอยู่
อยากรู้สินะใครอยู่เบื้องหลังก็อตแธม
ฉันมีคำตอบ
แวะมาที่สถานีตำรวจสิ ฉันจะบอกนายเอง
- แหม ฉันขอผ่านดีกว่า - งั้นนายก็จะไม่มีวันรู้คำตอบ
คิดว่าฉันบอกบาร์บาร่า ทุกอย่างงั้นเหรอ
คุณนี่ฉลาดจริงๆ จิม ผมนับถือคุณเลย
เคลียร์คนออกจากสถานีตำรวจ
ผมต้องการให้มีแค่คุณกับผมเท่านั้น
อ๋อ แล้วก็ไอ้โง่ที่มีระเบิดเต็มคอนี่ด้วย
คิดว่ามันจะมามั้ย
ความอยากรู้อยากเห็น เป็นจุดอ่อนของนิกม่า เขาต้องมาแน่
ใช่ว่าประชาชน ทุกเพศทุกวัย ในก็อตแธม
จะคาดหวังกับนายนะ
อ่าฮะ ไม่กดดันเลยสักนิด
- โชคดีนะ เพื่อน - ขอบใจ
เอ็ดอยู่ไหนล่ะ
ไอ้บ้านั่นส่งฉันลง แล้วให้ฉันเข้ามาคนเดียว
- เอาทีมกู้ระเบิดมา -นั่งลงแล้วหุบปากซะ
เอ็ด ในนี้มีแค่เราสองคน
แค่อยากให้มั่นใจว่า ผมไม่ได้เดินเข้ามาในกับดัก
อ้ะ อ่า อย่าวิ่ง
กลับไปนั่ง ออบรีย์
คุณบอกว่าคุณมีคำตอบ ที่ผมตามหา จิม
คงน่าผิดหวังมากๆ ถ้านี่เป็นแค่การแหกตา
โดยเฉพาะกับเทศมนตรีเจมส์
- บอกเขาไปเถอะน่า - หมอนี่พูดมากชะมัด
จริงๆ นายระเบิดเขาทิ้งไปเลยก็ดี
ฉันจะไล่นายออก กอร์ดอน
- ผมไม่ได้ขู่นะ จิม - ฉันก็เหมือนกัน
ไอ้ระเบิดนี่มันรัศมีไกลรึเปล่า
ฉันอยู่ตรงนี้ได้มั้ย หรือต้องไปหลบหลังโต๊ะ
ผมต้องการคำตอบ จิม
ถ้าผมฆ่าเขา ผมก็ยังมีคุณเป็นตัวประกันอยู่ดี
ไม่ ไม่นะ ไม่!
อย่าเพิ่งพังสิ
ในนี้มีคลื่นความถี่วิทยุ ที่รบกวนสัญญาณ
ระหว่างระเบิดกับตัวจุดชนวน
- รู้ได้ยังไง - ทาบิธา
เธอเกลียดนายพอตัวเลยล่ะ
เธอโทรมา แล้วบอกวิธีปลดชนวนระเบิด
สารภาพตามตรงว่าผมนึกไม่ถึง
แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
ผมอยากรู้ว่าพวกสภาคือใคร
ไม่งั้นออบรีย์ตายแน่
หยุดนะ
อยากรู้ใช่มั้ยว่าใครอยู่เบื้องหลังก็อตแธม งั้นก็ปล่อยเทศมนตรีไปซะ
แล้วนั่งรถไปกับฉัน
แต่ถ้านายลั่นไก
นายจะไม่มีวันได้คำตอบ
คุณหลอกผมครั้งนึงแล้วนะจิม หน้าไม่อายจริงๆ
ยังคิดจะหลอกผมครั้งที่สอง!
- ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก - งั้นปริศนาของนายก็ไม่มีวันได้คำตอบ
ก็ได้
ไปนั่งรถเล่นกัน
ขอทวนอีกทีนะ
มีลิมูซีนขับมาจากไหนไม่รู้
แล้วก็มีผู้หญิงแปลกๆ มาชวนนายขึ้นรถ บอกว่า "นายยังเป็นอะไรได้อีกเยอะ"
แล้วนายก็ขึ้นไปเนี่ยนะ
ฉันไม่รู้จะไปที่ไหน
งั้นนายหายไปไหนมาตั้งหลายเดือน
นั่นไม่สำคัญหรอก
เรื่องสำคัญคือเธอ ต้องไปจากก็อตแธมเดี๋ยวนี้เลย
ทำไม
เพราะเมืองนี้จะถูกพิพากษา และกำลังจะมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
โดยใครล่ะ
คนที่จับตัวนายไปเหรอ
เดี๋ยวนะ เสื้อผ้านาย ทรงผมนาย ท่าทางการเดินของนาย
- บรูซตัวจริงอยู่ไหน - เซลิน่า
- นายทำอะไรกับเขา - เขาสบายดี แต่ไม่ได้อยู่ในก็อตแธม
เขาปลอดภัยดี
- งั้นเขาอยู่ที่ไหน - นั่นไม่สำคัญหรอก
เธอแค่ต้องเชื่อใจฉัน ฉันอยากให้เธอไปจากเมืองนี้เลย
เชื่อใจนายเนี่ยนะ
- ฉันไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ - นั่นเธอจะไปไหน
- บอกอัลเฟรด - เซลิน่า
- ปล่อยฉันนะ - เซลิน่า เธอบอกใครไม่ได้
งั้นนายบอกฉันทำไมล่ะ
เพราะฉันเป็นห่วงเธอ
และถ้าฉันอยากจะช่วยใครสักคน ฉันจะช่วยเธอ
นี่คือข้อแตกต่างระหว่างนาย กับบรูซ เวย์น
เขาจะพยายามช่วยทุกๆ คน
นายจะเสแสร้งขนาดไหนก็ได้ แต่นายไม่มีทางเป็นเขาได้
นายมันไร้ค่า ไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ
นายมันไม่สำคัญ
เธอคิดผิดแล้ว ฉันสำคัญ
- และเธอจะไม่บอกเรื่องนี้กับอัลเฟรด - อ๋อเหรอ
นายจะหยุดฉันยังไงล่ะ
จำวันที่นายมากินข้าวเย็น ที่บ้านลีได้มั้ย
รู้สึกนานเหมือนชาติที่แล้วเลย
เลสลี่ทำฟองดู เราดื่มไวน์บอร์โดซ์
หมักอย่างดี รสชาติกลมกล่อม
คุณคริงเกิ้ลใส่เดรสสีดำขลิบชมพู
ฉันพยายามแทบตาย เพื่อจะออกจากงานนั้น
ลีไม่ยอม
แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ดี
ฉันเคยคิดว่านายเป็นเพื่อน
ข้าอาจเล่นงานจากข้างหลัง
หรืออาจแทงเจ้าจากข้างหน้า โดยที่เจ้าไม่รู้ตัว
แต่พอข้าเปิดเผยตัว เจ้าจะไม่มีวันเหมือนเดิม
- ข้าคือสิ่งใด - ฉันไม่สนหรอก เอ็ด
การทรยศหักหลังไงล่ะ
มันทำลายมิตรภาพ เพราะงั้น...
มีเพื่อนมันดีตรงไหนกัน
- พวกนั้นใคร - คำตอบของนายไง
สวัสดี คุณนิกม่า ฉันได้ยินว่าคุณถามถึงเรา
จะรู้ได้ยังไงว่าพวกคุณเป็นตัวจริง
เป็นปริศนาที่น่าสนใจใช่มั้ยล่ะ
คุณไม่มีทางแน่ใจได้เลย จนกว่าจะรู้เฉลย
กอร์ดอนอาจจะจัดฉากก็ได้
ฉันรับรองได้
นักสืบกอร์ดอนถูกสั่งให้พาคุณมาที่นี่
แต่ให้ฉันพูดแบบนี้ดีกว่า
คำถามนั้นที่ ศจ.สเตรนจ์ให้คุณถาม บรูซ เวย์น กับลูเชียส ฟ็อกซ์
ที่อินเดียน ฮิลล์เมื่อปีก่อน คำถามที่ตามหลอกหลอนคุณ
คำถามที่คุณไม่มีวันรู้คำตอบ
แต่ฉันมีคำตอบนั้นให้คุณ
แล้วยังไงต่อ
ขึ้นรถสิ แล้วคำถามของคุณ จะได้รับคำตอบ
คุณไม่จำเป็นต้องใช้ปืนหรอก
คุณทำให้เราภูมิใจ นักสืบกอร์ดอน
คุณจะทำอะไรกับเขา
คนฉลาดอย่างนิกม่า น่าจะมีประโยชน์กับเรา
ฉันมั่นใจว่าเราจะหาอะไรให้เขาทำได้
ไว้เราจะติดต่อไป
สวัสดีครับ คุณคีน ดื่มอะไรมั้ยครับ
มีเรื่องเกิดขึ้น
กอร์ดอนจับตัวนิกม่าไป
ก่อนที่เขาจะรู้ความจริงเรื่องสภา
อาจเป็นเพราะฉันบอก วิธีปลดระเบิดให้กอร์ดอน
ว่าไงนะ ทำไมล่ะ
เธอสัญญาว่า พอเราได้ปกครองก็อตแธม ฉันจะได้ฆ่าเขา
Sealed it with a kiss, remember?
เธอไม่เข้าใจเหรอไง
ตราบใดที่สภายังอยู่ ฉันจะไม่มีวันได้คุมเมืองนี้
ไม่ได้หมายถึง "เรา" จะไม่มีวันได้คุมเมืองนี้เหรอ
ผมเห็นมาเป็นพันรอบแล้ว
ทั้งความทะเยอทะยาน ทั้งอำนาจ ใครจะอดใจไหว
ยัยนั่นเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อไหร่เธอจะรู้ตัว ที่รัก
เงียบน่า บุทช์!
หลีกไป
มีเรื่องแล้วจ้า
ดีจริงๆ ที่ได้กลับบ้าน
บอกเฉยๆ นะ ฉันเคยไปคฤหาสน์ตระกูลเวย์น มันดูดีกว่าที่นี่เยอะ
ไม่เห็นรู้ว่า ฟรายส์อยู่ในทีมนี้ด้วย
เธอดูหัวร้อนๆ นะ ให้ฉันช่วยดับให้มั้ย
โธ่ ไม่เอาน่า พวกนาย เราเป็นทีมเดียวกันนะ จำได้มั้ย
เป็นครอบครัวไง
อย่าให้เขามาใกล้ฉันล่ะ
หน้านายมีเครื่องหมายคำถามด้วย
นายไปนอนในช่องฟรีซก็ได้นะ
- นี่เพนกี้ ดูนี่สิ - อย่ามาเรียกฉันว่า "เพนกี้" นะ ฉันคือ...
หรือที่รู้จักในชื่อเอ็ดเวิร์ด นิกม่า ถูกจับกุมโดย ตำรวจก็อตแธมเมื่อช่วงกลางวัน
หลังลักพาตัว รักษาการณ์เทศมนตรีออบรีย์ เจมส์
อย่างไรก็ตาม ระหว่าง ควบคุมตัวเขาไปที่อาร์แคม
- เขาสามารถหลบหนีไปได้... - ริดเลอร์งั้นเหรอ
และยังลอยนวลอยู่ในขณะนี้...
คิดชื่อนานมั้ยวะเนี่ย
พักผ่อนนะทุกคน พรุ่งนี้เรามีงานต้องลุยกัน
ฉันอยากจะแนะนำสมาชิกใหม่ของเรา เจมส์ กอร์ดอน
ยินดีต้อนรับสู่สภานกฮูก
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย